Heartache

Ik heb nog nooit zo veel gehouden van een jongen, als van hem. We waren acht maanden bij elkaar, dat klinkt voor sommigen misschien erg kort, maar voor mij was dat erg lang. Ik had eigenlijk wel gedacht dat het veel langer zou duren dan die acht maanden, dat onze relatie sowieso stand kon houden tot één jaar, of anderhalf. Maar dit bleek niet zo te zijn, en ik ben er kapot van. Eigenlijk is 'kapot' zacht uitgedrukt... Dit alles voelt alsof ik in een diepe, zwarte put ben gegooid en er geen enkele mogelijkheid is om eruit te komen. Ik kan niet omhoog klimmen, maar blijf beneden, in die zwarte put. Samen met mijn familie, vrienden en vriendinnen: maar uiteindelijk ben ik alleen. Ik moet er zelf uit gaan komen, er is hulp, maar ik moet zelf het licht in die put gaan zien.